معصومه علی خانی زاده

معصومه علی خانی زاده

هیچ چیز اینجا سرجایش نیست.وقتی تهران نباشی اصلأ می دانم که خیلی ها شاید فیلم نبینند،شاید جشنواره ی فیلم فجر در نظر آنها یک دورهمی محسوب شود که هیچ ارزشی شاید نداشته باشد.شاید آنهایی که در تهران زندگی نمی کنند آرزو داشتند این جشنواره در بقیه ی شهرها هم بود..می دانم این محال است..امّا وقتی قرار بر این بود که اختتامیه این جشنواره در شبکه ی نمایش پخش شود.همون بهتر که پخش نمی شد..کاش خانم های بازیگر روسری هایشان را کمی می کشیدند جلو تا خیلی ها شاهد سانسور شدن خیلی از صحنه ها نبودند..آدم با خودش فکر می کند این بازیگرها یک جوری با تیپ و قیافه می آیند بیرون که اصلأ خودشان را هم گم می کنند.یک جوری احساس بزرگی و غرور می کنند که مثلأ دنیا را دارند فتح می کنند؟به هر حال افراد مشهور الگوی خیلی ها می شوند.امروز ازدواج می کنند فردا طلاق می گیرند...اصلأ بازیگری یعنی چه؟آدم مجبور می شود بازیگر که شد جوری زندگی کند که مردم می خواهند نه خودش.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم بهمن 1393ساعت 16:23  توسط معصومه علی خانی زاده  |